IPX

Protokół Internetworking Packet Exchange (IPX) został opracowany przez firmę Novell w początkach lat 80. ponieważ istniejące już protokoły z zestawu TCP/IP -jakkolwiek elastyczne, wszechstronne i dobrze się skalujące - były przez zespół projektantów tej firmy z Ray'em Noorda na czele uważane za zbyt skomplikowane i za trudne do skonfigurowania i w użytkowaniu. IPX podobnie jak IP może być używany w różnych topologiach sieci, zaś konkretna trasa przesłania pakietu od punktu A do punktu B sieci nie gra tu roli.
Jednak niepodobnie do IP, IPX sam się konfiguruje. Buduje on tabelę adrelsów komputerów w sieci lokalnej (w postaci grupy liczb) opierając się na dostarczonych przez administratora adresach serwerów i adresach MAC kart sieciowych poszczególnych stacji roboczych. Znakomicie upraszcza to proces implementowania sieci: po jej fizycznym zbudowaniu protokół IPX może sam się skonfigurować i natychmiast podjąć przesyłanie pakietów pod odpowiednie adresy. Administratorzy nie musza dbać o przydzielanie każdej stacji roboczej osobnego adresu sieciowego, co oznacza pokaźne oszczędności czasu. Poza tym IPX jest szybki.
Najlepsze, że pakiety danych IPX są wystarczająco podobne do pakietów protokołu IP na to, aby bez trudności mogły zostać przekonwertowane i wysłane w Internet. Dokładnie tak się dzieje w systemie IntraNetWare 4.11. Z perspektywy administratora sieci daje to natychmiastowy dostęp do Internetu bez konieczności żmudnegc konfigurowania poszczególnych stacji roboczych. Wadą tego podejścia jest nieco ograniczona zgodność ze standardami Internetowymi i niewielki spadek szybkości komunikacji z Internetem wymuszony przez konwersję pakietów. Poza tym stacje robocze nie dysponują tu osobnymi adresami IP, w wyniku czego internauci z zewnątrz nie mogą adresować przesyłek bezpośrednio do użytkowników końcowych.